بررسی تداخل دارویی ویتامین دی با داروهای دیگر
یکی از ویتامینهای بسیار حیاتی ویتامین دی است که نقش مهمی در ساخت و حفظ استخوانهای سالم در بدن دارد. این ویتامین آنطور که مطالعات نشان میدهند در جذب کلسیم بسیار مؤثر است و با ویژگیهای ضدالتهابی و آنتیاکسیدانی قوی خود میتواند به محافظت از نورونهای بدن بپردازد و به ارتقای فعالیتهای سلولهای مغزی کمک رساند. این ویتامین در بسیاری غذاها موجود نیست و آن را باید از طریق مصرف شیر غنی شده، غلات غنی شده، ماهیهای چرب همچون ماهی آزاد و مکملها دریافت کرد. قرار گرفتن در معرض نور آفتاب نیز یکی از روشهای طبیعی جهت تأمین این ویتامین در بدن است.
آشنایی با تداخل ویتامین دی با داروهای دیگر اهمیت بالایی دارد تا افراد در هنگام مصرف این ویتامین با مشکل روبرو نشوند.
ویتامین د چیست؟
ویتامین D ویتامینی محلول در چربی به شمار میرود که شامل ویتامینهای D1، D2 و D3 است. بدن انسان زمانی که در مقابل نور خورشید قرار میگیرد میتواند این ویتامین را به شکل طبیعی تولید کند یا آن را از مواد غذایی دریافت نماید. ویتامین دی عملکردهای مهمی دارد که از آن جمله نقش آن در تنظیم و جذب کلسیم و فسفر و تسهیل عملکرد طبیعی سیستم ایمنی بدن است.
اشکال ویتامین D کلسی فرول، کوله کلسی فرول، 1و25 دی هیدروکسی کوله کلسی فرول، ارگوکلسی فرول. منابع ویتامین D نور آفتاب، روغن کبد ماهی، ماهی های سردابی، کره و زرده تخم مرغ، ویتامینD بیشتر در منابع حیوانی یافت می شود و از منابع گیاهی آن می توان به سبزی های با برگ های سبز تیره و قارچ ها اشاره کرد.
تداخل دارویی ویتامین دی هنگام مصرف داروها و ویتامینها بسیار مهم است که افراد به وجود تداخل دارویی آنها توجه داشته باشند. عدم توجه به تداخل دارویی میتواند باعث کاهش اثربخشی داروها و مکملها شود و از طرفی عوارض حاد برای سلامتی به وجود آورد.
مکمل ویتامین D میتواند با داروهایی که در ادامه میآیند دارای تداخل باشد که باید به این مسئله توجه داشت:
آتورواستاتین (لیپیتور): این دارو که آن را داروی کاهنده کلسترول مینامند با مصرف ویتامین دی تداخل دارد. این ویتامین میتواند در روند پردازش کلسترول اثر بگذارد و اثرات این دارو را از بین ببرد.
کلستیرامین این دارو نیز برای کاهش کلسترول در خون تجویز میشود و میتواند با ویتامین دی تداخل داشته باشد.
دیگوکسین (لانوکسین): این دارو برای درمان بیماریهای قلبی تجویز میشود و به هیچ عنوان نباید با ویتامین D مصرف شود. ویتامین دی در مقادیر بالا میتواند باعث هایپرکلسمی شود و خطر مشکلات قلبی را افزایش دهد.
اورلیستات: از این دارو برای کاهش وزن استفاده میکنند که میتواند در جذب ویتامین دی اثر داشته باشد.
داروهای استروئیدی: داروهای استروئیدی همچون پردنیزولون در کاهش جذب کلسیم و اختلال در پردازش ویتامین دی اثر دارند.
کلسیم بلاکرها (آملودیپین، نیفدیپین، وراپامیل و دیلتیازم): مصرف ویتامین D سبب کاهش اثر بخشی کلسیم بلاکرها بخصوص وراپامیل می شود؛ زیرا ویتامین D جذب کلسیم را در بدن افزایش داده و با اثرات کلسیم بلاکرها رقابت می کند. افرادی که تحت درمان با کلسیم بلاکرها بخصوص وراپامیل هستند، باید از مصرف مکمل های ویتامین D خودداری کنند.
ملینهای محرک: مصرف بیش از حد و طولانی مدت دوزهای زیاد ملینهای محرک در اثربخشی ویتامین دی میتواند تداخل ایجاد کند.
دیورتیک های تیازیدی (هیدروکلرتیازید و کلرتالیدون) :دیورتیک های تیازیدی سبب کاهش دفع کلسیم از بدن می شوند و روی متابولیسم ویتامین D نیز اثر دارند.در بیمارانی که از دیورتیک های تیازیدی استفاده می کنند مصرف مکمل های ویتامین D معمولا ضرورتی ندارد و باید حتما با تجویز پزشک باشد.
دیلتیازم و داروهای مشابه: یکی از موارد مهم در تداخل دارویی ویتامین دی تداخل آن با داروهای فشارخون بالا است. مصرف همزمان داروهای فشارخون همچون دیلتیازم با ویتامین دی مقدار کلسیم در بدن را افزایش میدهد و باعث کاهش اثرگذاری این داروها میشود.
بسترهای سیتوکروم: داروهایی که توسط این آنزیمها فراوری شدهاند باید بااحتیاط بسیاری با ویتامین D مصرف شوند.
کلسی پوترین (دوونکس، سوریلوکس): از این داروها برای درمان پسوریازیس استفاده میکنند و به توصیه پزشکان نباید آنها را با ویتامین دی مصرف کرد. مصرف همزمان آنها باعث افزایش کلسیم بیش از حد در خون یا هایپرکلسمی میشود.
داروهای ضدتشنج: آنطور که تحقیقات نشان میدهند مصرف داروهای ضدتشنج همچون «فنوباربیتال» و «فنیتوئین» (دیلانتین و فنیتک) میتواند باعث افزایش تجزیه ویتامین دی در بدن شود و نباید آنها را با یکدیگر مصرف کرد.
کلسترامین: ترکیبات تجزیه کننده اسید های صفراوی مثل کلسترامین سبب کاهش هضم و جذب چربی ها، ویتامین های محلول در چربی و سایر ریزمغذی ها می شوند.در افراد مصرف کننده کلسترامین، مصرف مولتی ویتامین مینرال با دوز بالا و با فاصله از کلسترامین توصیه می شود. سایمتیدین: سایمتیدین توانایی کبد را در هیدروکسیلاسیون و فعال سازی ویتامین D کاهش می دهد.تست های آزمایشگاهی قادرند سطح سرمی فرم ویتامین D یعنی 1و25دی هیدروکسی کوله کلسی فرول را تعیین نمایند و در صورت کاهش آن، تجویز فرم فعال ویتامین D (کلسی تریول) باید صورت گیرد.
کلستیپول: مصرف کلستیپول جذب ویتامین های A، D، E، K و اسید فولیک را کاهش می دهد.در افراد تحت درمان با کلستیپول، مصرف مکمل های ویتامین D به میزان 400 واحد در روز توصیه می شود.
کورتون ها: کورتون ها توانایی بدن را در فعال سازی ویتامین D کاهش داده و سبب کاهش ویتامین D و در نتیجه کاهش کلسیم بدن می شوند که می تواند به پوکی استخوان منجر شود.در افرادی که برای مدت زمان بیشتر از 2 هفته از کورتون ها استفاده می کنند، مصرف روزانه 1000-1500 میلی گرم کلسیم و 500 واحد ویتامین D توصیه می شود. به علاوه در این افراد انجام آزمایش برای تعیین سطح 1و 25 دی هیدروکسی کوله کلسی فرول توصیه می شود و اگر کمبود این ماده مشاهده شد، باید فرم فعال ویتامین D یعنی کلسی تریول تجویز شود.
هپارین: مصرف طولانی مدت هپارین سبب کاهش تراکم استخوان ها بویژه استخوان های ستون فقرات، لگن و پاها می شود؛ زیرا هپارین توانایی کلیه ها را در فعال سازی ویتامین D کاهش می دهد و کاهش ویتامین D فعال و کلسیم بدن را در پی دارد.در افرادی که برای مدت طولانی از داروی هپارین استفاده می کنند، مصرف مکمل های ویتامین D و کلسیم توصیه می شود. همچنین در این افراد کنترل سطح 1و 25 دی هیدروکسی کوله کلسی فرول از طریق انجام آزمایش توصیه می شود و در صورت کاهش آن، تجویز کلسی تریول (ویتامین D فعال) باید انجام شود.
ایزونیازید: مصرف داروهای ضد سل مثل ایزونیازید سبب کاهش ویتامین D بدن می شود. علاوه بر آن در خود بیماری سل هم، ویتامین D بدن کاهش می یابد.در بیماران تحت درمان با داروهای ضد سل، مصرف ویتامین D به میزان روزانه 200-400 واحد و قرار گرفتن در معرض نور آفتاب توصیه می شود. اگرچه مصرف فراوان ویتامین D مضر می باشد، اما مصرف دوز های کمتر از 1000 واحد در روز معمولا بی ضرر است. پارافین خوراکی (Mineral oil ) پارافین خوراکی به عنوان حلال چربی ها، سبب کاهش جذب ویتامینD و بسیاری از ریز مغذی های دیگر مثل ویتامین های A، E، K، فسفر، کلسیم، پتاسیم و بتاکاروتن شده و مصرف طولانی مدت آن باعث فقر این ریزمغذی ها در بدن می شود.بهتر است مصرف پارافین خوراکی به کمتر از یک هفته محدود شود، اما در صورت مصرف طولانی مدت بهتر است با معده خالی مصرف و مولتی ویتامین ها، مینرال وسایر مکمل ها با فاصله 2 ساعته از پارافین خوراکی مصرف شوند.
داروهای ضدتشنج بخصوص فنوباربیتال وفنی توئین: مصرف داروهای ضد تشنج بخصوص فنوباربیتال و فنی توئین زیست فراهمی ویتامین D را در بدن کاهش می دهد و مصرف طولانی مدت آن ها، بویژه در افرادی که به اندازه کافی در معرض نور آفتاب نیستند، سبب کمبود ویتامین D و عوارضی مثل پوکی و نرمی استخوان می شود. مصرف روزانه 400-1500 واحد از ویتامین D به همراه قرار گرفتن به میزان کافی در معرض نور آفتاب از بروز عوارض استخوانی ناشی از مصرف دراز مدت داروهای ضد تشنج جلوگیری می کند.
وارفارین: ویتامین D سب افزایش شدید فعالیت داروهای ضد انعقاد مثل وارفارین می شود و خطر بروز خونریزی های شدید را افزایش می دهد.در افراد تحت درمان با وارفارین، مصرف ویتامین D در مقادیر بیشتر از 400 واحد در روز ممنوع است؛ زیرا سبب افزایش شدید فعالیت وارفارین می شود.
ویتامین دی را با چی نخوریم
برای جذب بهتر ویتامین D و جلوگیری از کاهش اثرگذاری آن، بهتر است برخی مواد غذایی و مکملها را همراه با ویتامین D مصرف نکنید. در زیر به مواردی اشاره میکنم که بهتر است ویتامین D را با آنها مصرف نکنید: چای و قهوه چای و قهوه حاوی ترکیباتی مانند تاننها و کافئین هستند که ممکن است جذب ویتامین D را کاهش دهند. اگر قصد دارید ویتامین D مصرف کنید، بهتر است از نوشیدن چای یا قهوه حداقل یک ساعت قبل و بعد از مصرف ویتامین D خودداری کنید. تداخل ویتامین دی با چای چای، به خصوص چای سیاه و سبز، حاوی ترکیباتی به نام تاننها است که میتوانند با جذب برخی از مواد معدنی مانند آهن تداخل ایجاد کنند. با این حال، هیچ مدرک قوی وجود ندارد که نشان دهد تاننهای موجود در چای به طور قابل توجهی بر جذب ویتامین D تأثیر میگذارند. توصیه عملی این است که ویتامین D را همراه با چای مصرف نکنید، بلکه آن را با یک وعده غذایی حاوی چربی مصرف کنید تا جذب بهینه شود. بهتر است چای را بین وعدههای غذایی بنوشید تا هرگونه تأثیر بالقوه بر جذب مواد مغذی به حداقل برسد.
ویتامین D یکی از مواد مغذی حیاتی برای سلامتی است و آگاهی از تعاملات آن با سایر مواد میتواند به بهبود اثربخشی ویتامین D کمک کند. در حالی که برخی از تعاملات مثبت هستند (مانند مصرف همزمان ویتامین D و امگا ۳)، دیگر تعاملات ممکن است به زمانبندی خاصی نیاز داشته باشند تا جذب و کارایی بهتر حاصل شود.
در صورت داشتن نگرانی یا نیاز به استفاده از مکملهای متعدد یا داروها، همیشه بهتر است با یک متخصص بهداشت مشورت کنید.
آهن ویتامین D و آهن بهتر است در زمانهای مختلف روز مصرف شوند. آهن در محیط اسیدی بهتر جذب میشود و مصرف همزمان آن با ویتامین D ممکن است جذب هر دو ماده را کاهش دهد.
اگر هر دو مکمل را مصرف میکنید، بهتر است آهن را صبح و ویتامین D را در یک وعده غذایی حاوی چربی در طول روز مصرف کنید. تداخل ویتامین دی و آهن ویتامین D و آهن به طور مستقیم با یکدیگر تداخل ندارند، اما هر یک از آنها نقشهای متفاوتی در بدن ایفا میکنند. ویتامین D برای جذب کلسیم و سلامت استخوانها ضروری است، در حالی که آهن برای حمل و نقل اکسیژن در خون حیاتی است. با این حال، بهتر است آنها را در زمانهای مختلف از روز مصرف کنید. آهن در محیط اسیدی بهتر جذب میشود معمولاً توصیه میشود همراه با ویتامین C مصرف شود، در حالی که جذب ویتامین D با یک وعده غذایی حاوی چربی بهینه میشود. مصرف آنها با هم میتواند به طور بالقوه کارآیی جذب هر یک از این مواد مغذی را کاهش دهد.
تداخل ویتامین دی و فولیک اسید
ویتامین D و اسید فولیک هر دو ویتامینهای ضروری هستند، اما به طور مستقیم با یکدیگر تداخل خاصی ندارند. هر کدام نقشهای متمایزی در بدن دارند؛ ویتامین D در سلامت استخوانها و عملکرد سیستم ایمنی نقش دارد، در حالی که اسید فولیک برای سنتز و تعمیر DNA ضروری است. برای جذب و بهرهوری بهینه، میتوانید آنها را در زمانهای مختلف روز مصرف کنید، به ویژه از آنجایی که اسید فولیک محلول در آب است و برای جذب نیازی به چربی ندارد.
کلسیم بالا
اگرچه ویتامین D برای جذب کلسیم ضروری است، مصرف بیش از حد کلسیم ممکن است باعث اختلال در تعادل ویتامین D در بدن شود. به ویژه اگر شما از مکملهای کلسیم استفاده میکنید، باید دقت کنید که دوزهای مصرفی شما مناسب باشد و بیش از حد نیاز روزانه نباشد.
فیتاتها و فیبر بالا
مواد غذایی حاوی فیتاتها (مانند غلات کامل) و فیبر بالا میتوانند جذب ویتامین D و سایر مواد مغذی محلول در چربی را کاهش دهند. اگر از مکملهای ویتامین D استفاده میکنید، بهتر است آنها را همراه با غذاهایی که چربی کافی دارند مصرف کنید و نه غذاهایی که حاوی فیتاتها یا فیبر بالا هستند.
آنتیاسیدها و داروهای کاهش اسید معده
داروهای کاهشدهنده اسید معده مانند آنتیاسیدها ممکن است جذب ویتامین D را مختل کنند. این داروها با کاهش اسید معده، جذب ویتامین D که نیاز به محیط اسیدی برای جذب بهتر دارد، را کاهش میدهند. اگر نیاز به استفاده از این داروها دارید، ممکن است لازم باشد در مورد زمانبندی مصرف ویتامین D با پزشک خود مشورت کنید.
داروهای استروئیدی
داروهای استروئیدی میتوانند جذب ویتامین D را کاهش دهند یا سطح آن را در بدن کاهش دهند. اگر داروهای استروئیدی مصرف میکنید، باید از پزشک خود مشورت بگیرید تا دوز مناسب ویتامین D را تعیین کنید.
داروهای کاهش چربی (چربیسوزها)
برخی داروهای کاهش چربی (مانند اورلیستات) ممکن است جذب ویتامین D را کاهش دهند، زیرا این داروها چربی موجود در مواد غذایی را که برای جذب ویتامین D لازم است، کاهش میدهند.
در صورت مصرف این داروها، ممکن است نیاز باشد که مکمل ویتامین D را در زمان دیگری از روز مصرف کنید.
برای حداکثر بهرهوری از ویتامین D، بهتر است آن را همراه با وعدههای غذایی حاوی چربی مصرف کنید و از مصرف همزمان آن با مواد غذایی و داروهایی که جذب ویتامین D را مختل میکنند، خودداری کنید. همچنین، همیشه بهتر است با یک پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید تا زمانبندی مناسب برای مصرف ویتامین D و سایر مکملها را پیدا کنید.
تداخل ویتامین دی با لبنیات
ویتامین D و محصولات لبنی در اغلب موارد ترکیب خوبی برای جذب بهینه هستند. از آنجایی که ویتامین D محلول در چربی است، بهترین جذب آن زمانی اتفاق میافتد که همراه با منابع چربی مصرف شود. محصولات لبنی مانند شیر، پنیر و ماست حاوی چربیهایی هستند که میتوانند به جذب بهتر ویتامین D کمک کنند. لبنیات در بسیاری از کشورها با ویتامین D غنی شدهاند تا کمبود این ویتامین در رژیم غذایی جبران شود. با این حال، اگر شما از مکملهای ویتامین D استفاده میکنید و همزمان لبنیات غنیشده نیز مصرف میکنید، باید مراقب باشید که از دوز توصیه شده فراتر نروید.
مصرف بیش از حد ویتامین D میتواند منجر به هیپرکلسمی (افزایش سطح کلسیم در خون) شود که عوارضی مانند سنگ کلیه و مشکلات دیگر سلامتی را به دنبال دارد.
تداخل ویتامین دی و ای
ویتامینهای D و E هر دو محلول در چربی هستند، به این معنی که نیاز به چربیهای غذایی برای جذب دارند و در بدن ذخیره میشوند. زمانی که این دو ویتامین با هم مصرف شوند، تعامل منفی قابل توجهی بین آنها وجود ندارد. در واقع، برخی تحقیقات نشان دادهاند که ویتامین E میتواند از ویتامین D در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت کند، و در نتیجه ممکن است اثربخشی ویتامین D را افزایش دهد. با این حال، مصرف بیش از حد ویتامین E میتواند با جذب سایر ویتامینهای محلول در چربی مانند ویتامین D تداخل ایجاد کند و به کمبود آنها منجر شود. بنابراین، مهم است که از دوزهای توصیه شده تجاوز نکنید و از مصرف مقادیر زیاد این ویتامینها بدون مشورت با پزشک خودداری کنید.
تداخل ویتامین دی و امگا 3
اسیدهای چرب امگا ۳، که عمدتاً در مکملهای روغن ماهی یافت میشوند، میتوانند با ویتامین D همکاری خوبی داشته باشند. امگا ۳ نیز محلول در چربی است و مصرف همزمان آن با ویتامین D میتواند به جذب بهتر ویتامین D کمک کند. علاوه بر این، هر دو ماده مغذی نقشهای مهمی در حمایت از سلامت قلب و عروق و استخوانها دارند. تاکنون هیچ تداخل منفی بین ویتامین D و اسیدهای چرب امگا ۳ گزارش نشده است. در واقع، مصرف آنها با هم ممکن است فواید سلامتی هر دو ماده را تقویت کند، زیرا امگا ۳ میتواند از فرایندهای ضد التهابی که ویتامین D نیز بر آنها تأثیر میگذارد، حمایت کند.
تداخل قرص سرماخوردگی با ویتامین دی
داروهای سرماخوردگی اغلب شامل ترکیبی از آنتیهیستامینها، ضداحتقانها و مسکنها هستند. هیچ تداخل مستقیمی بین ویتامین D و این داروهای رایج سرماخوردگی وجود ندارد. با این حال، باید توجه داشت که برخی از داروهای سرماخوردگی ممکن است حاوی موادی باشند که باعث خوابآلودگی یا مشکلات گوارشی میشوند که ممکن است با عوارض جانبی ویتامین D اشتباه گرفته شوند. به طور کلی مصرف ویتامین D همراه با داروهای سرماخوردگی ایمن است، اما اگر شما از رژیم دارویی پیچیدهای استفاده میکنید یا نگرانیهای خاصی درباره سلامتی خود دارید، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید.
چگونه میتوان از تداخل ویتامین دی با داروهای دیگر جلوگیری کرد؟
از جمله روشهایی که میتوان به کمک آنها از تداخل ویتامین D با داروهای دیگر جلوگیری کرد میتوان به موارد زیر اشاره نمود: مشاوره با پزشک: افرادی که میخواهند از تداخل ویتامین دی با داروهای دیگر جلوگیری کنند باید پیش از مصرف این ویتامین حتماً با پزشک در مورد داروهای مصرفی خود مشورت کنند.
انجام آزمایشات پزشکی: آزمایشهای پزشکی پیش از مصرف ویتامین دی کمک میکند نقاط ضعف بدن فرد در برابر این ویتامین و داروها شناخته شود. این آزمایشها با بررسی سطح ویتامین دی، کلسیم و دیگر فاکتورهای مربوط به سلامت فرد، نقش مهمی در جلوگیری از تداخل ویتامین D دارد.
ایجاد تغییرات در رژیم غذایی: از آنجایی که ممکن است مصرف برخی از غذاها و مکملها در جذب ویتامین دی اثر داشته باشد بسیار مهم است در مورد رژیم غذایی با پزشک خود مشورت کرد.
مصرف متناسب بسیار مهم است: افرادی که از ویتامین دی استفاده میکنند دوز مصرفی خود را خودسرانه افزایش و یا کاهش ندهند. این مسئله میتواند باعث کاهش اثر ویتامین دی یا افزایش اثر آن شود.
توجه به علائم: افراد باید در هنگام مصرف ویتامین دی به علائم خود توجه داشته باشند. هرگونه تغییرات در رفتار بدن یا بروز علائم ناخواسته میتواند نشاندهنده تداخل دارویی ویتامین D باشد.
انجام آزمایشهای منظم :به افرادی که ویتامین دی مصرف میکنند توصیه میشود به شکل دورهای میزان این ویتامین را در بدن کنترل کنند تا در صورت نیاز تغییراتی در دوز مصرفی آن داده شود
عوارض قرص ویتامین دی 50000
مصرف روزانه مکمل ویتامین دی 50000 به طور روزانه باعث ایجاد مسمومیت میشود چرا که ذخیره این مقدار ویتامین D در بدن امکان پذیر نیست و همچنین دفع آن نیز دشوار است. با توجه به موارد گفته شده بهتر است مصرف مکمل ویتامین دی با دوزهای بالا را فقط با دستور پزشک و مقدار تجویز شده مصرف کنید.
عوارض مصرف ویتامین D 50000 :
کاهش اشتها. افزایش تشنگی .تکرر ادرار . تغییرات خلقی . ضعف عضلانی .حالت تهوع . سردرد . خستگی
نکات مهم: قبل از مصرف ویتامین D با پزشک خود مشورت کنید، به خصوص اگر داروهای دیگری مصرف میکنید. اگر علائمی مانند تهوع، استفراغ، تشنگی زیاد، ادرار مکرر، ضعف عضلانی، درد استخوان یا گیجی را تجربه کردید، با پزشک خود مشورت کنید. به طور منظم سطح ویتامین D و کلسیم خود را با انجام آزمایشات پزشکی بررسی کنید. از مصرف خودسرانه دوزهای بالای ویتامین D خودداری کنید. به علائم خود در طول مصرف ویتامین D توجه کنید. در صورت نیاز، تغییراتی در رژیم غذایی خود ایجاد کنید و با پزشک خود مشورت کنید.
تغییرات فصلی در نیاز به ویتامین D
یکی از نکات مهمی که باید در نظر گرفته شود، تأثیر تغییرات فصلی بر نیاز به ویتامین D است.در مناطقی که در فصل پاییز و زمستان با کمبود نور آفتاب روبرو هستند، نیاز به مصرف مکمل ویتامین D بیشتر میشود. این فصلها به دلیل کاهش زاویه نور آفتاب و کمبود زمان ارتباط مستقیم با پوست، ممکن است باعث کاهش سطح تولید ویتامین D در بدن شود.در فصلهای بهار و تابستان، نور آفتاب بیشتر و مدت زمان تماس پوست با نور آفتاب طولانیتر است. در نتیجه، بدن برای جذب ویتامین D از نور آفتاب توانمندتر میشود و نیاز به مصرف مکمل کمتر میشود.
چه زمانی آزمایش ویتامین دی تجویز می شود؟
بررسی کمبود این ویتامین در زنان میانسال • سنجش سطح ویتامین دی بدن در زنان باردار • بررسی علت بروز نرمی استخوان در کودکان • وقتی که فرد مرتباً داروهای ضد تشنج مصرف میکند. • زمانی که فرد تیره پوست باشد. • زمانی که فرد اضافه وزن داشته باشد. • بررسی سطح سلامت افراد سالمند. • برای بررسی وضعیت بیماران مبتلا به بیماریهای گوارشی مانند کرون، سلیاک و کسانی که جراحی بای پس معده انجام دادند. • بررسی سطح ویتامین دی در بدن نوزادای که با شیر مادر تغذیه میشود. • بیمارانی که مبتلا به اختلالات کلیوی هستند. • اگر نتیجه آزمایش افراد سطح غیرطبیعی هورمونهای پاراتیروئیدی، کلسیم و فسفر را نشان دهد.
منابع:
https://druket.com/mag/drug-interactions-of-vitamin-d/
https://www.angabinteb.com/fa/nutrition-knowledge/
https://mosbatesabz.com/mag/do-you-know-about-vitamin-d-complications/
https://fitclub.ir/blog/vitamin-d-interference/
https://www.homeca.ir/mag/healthy-life/healthy-diet/vitamin-d